بهار می آید، چه من شور جوانه زدن داشته باشم چه نه .

امسال هم وقتی تاپ تاپ قلب تنگ خالی گوشه طاقچه

 مرا به یاد ماهی هفت سین می اندازد ، درمی یابم بهار نزدیک است .

نقش ونگار قالیهای آویزان از بام همسایه تولد گلهای بهاری را نوید می دهد.

دلم هوای خانه تکانی دارد.

کدورت و غبار و اندوه یکسال دلم را با کاسه ای روشنایی می زدایم،

خاطرات را اما نه ، آنها می مانند مثل همیشه ، تنها مرتب می شوند ،

بعضی در صندوقچه ای که با خط قرمز روی آن نوشته شده : هرگز باز نشوند ،

و بعضی دیگر درقابی زیبا آویزان به دیوار ذهنم.

...حال آرام وسبک نشسته ام کنار هفت سین و با خود زمزمه میکنم :

یا مقلب القلوب و الابصار

یا مدبر الیل و انهار

یا محول الحول و الاحوال

حول حالنا الی احسن الحال

و به این می اندیشم که:

هرگاه انقلابی در قلبم و تحولی در حالم بوجود آید برای من عید است

چه بهار بیاید چه نه...

  RSS