تبليغاتX
وسعت شب , وسعت خیال
خانه | آرشیو | پست الکترونیک
شب را به انتظار سپیده   ندیدم

طلوع را به امید غروب     نفهمیدم

غروب را در جستجوی ستاره     گم کردم

ستاره را در پرتو ماه        نیافتم

ماه را آئینه خورشید  پنداشتم

خورشید را به تکه ای ابر     فروختم

ابر باران شد و بارید   و   من دیدم   هیچ نفهمیدم و.....

نمی دانم

شاید هم   فهمیدم   هیچ ندیدم

              دیروز را نفهمیدم        

                     امروز را ندیدم   

                            فردا را  شاید.......

 

|+| نوشته شده توسط آینه در و ساعت 21:38 | 
Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar